9 พฤษภาคม 2553

ดูดวงโคตรแม่น

วันนี้ข้าพเจ้าและเหล่า cominape ชาวแก๊งสมัย ม.ต้น เลยทีเดียว อันประกอบด้วย COm (หมอวชิระ) MINt (สาวรัฐศาสตร์ ฬ) NAPat (ตูเอง = =) และ PEach (เพิ่งเข้า เภสัชมหิดลมาหมาดๆ อิอิ) ได้ไปทัวร์ของกิน ณ ท่าพระจันทร์ (มะตะบะไก่ ^^) แล้วก็ขนมหวานสองร้าน ผิดแผนไปหมด เดินไกลมาก ร้อนก็ร้อน เหงื่อท่วมตัว T^T


แต่ท่าพระจันทร์นี่ ชาวแก๊งได้ไปดูดวง (แบบไม่ดูตาม้าตาเรือ) มาขำๆกันด้วย แต่ขำไม่ออกตอนจ่ายตังค์ เหอะๆ


ขออนุญาตคัดเฉพาะบางส่วนมาลง เนื่องจากบางเรื่องมันส่วนตัวนิดนึงนะค้าบ อุอุ



หมอดูบอกว่า MINt โก๊ะมาก
- สงสัยออร่าออก แต่อันนี้ยกให้เลย แม่นสุดๆ วันนี้มันลืมของ ต้องย้อนกลับไปเอาตั้งสองรอบ = =

หมอดูบอกว่า ทุกคน ผลการเรียนดี
- ของคนอื่นคงดี แต่ของข้าพเจ้าน่ะ D ชัดๆ T^T

หมอดูบอกว่า ข้าพเจ้า แพ้เครื่องสำอาง
- ดูจากหน้าที่สิวเห่อของชั้นล่ะเซ่ แต่'ทานโทษ เค้าแพ้แดดว่ะ 555

หมอดูบอกว่า COm หัวดีที่สุดในชาวแ๊ก๊ง
- ได้ยินพวกเราหลุดว่ามันเป็นหมอล่ะเซ่ หึหึ...

หมอดูบอกว่า MINt และ ข้าพเจ้า เป็นคนคิดมาก
- เพราะเราสองตัวเกิดวันจันทร์เหมือนกันไงล่ะ ดวงมันเลยออกมาคล้ายๆกันพิกล... (ไม่เชื่อไป search ดวงคนเกิดวันจันทร์ตามเน็ตได้เลย เอาหัวคน search เป็นประกัน !!)

หมอดูบอกว่า MINt และ PEach จะได้รับมรดก
- โนคอมเม้น = =

หมอดูบอกว่า ทุกคน ให้ระวังคำพูด โดยเฉพาะ ข้าพเจ้า รู้สึกจะโดนหนักสุดเรื่องล้อเล่น
- คงเห็นวิธีการที่ข้าพเจ้าใช้พูดกับเพื่อนสนิทกระมัง มันแอบโหดน่ะ แฮ่ๆ

หมอดูบอกว่า PEach และ ข้าพเจ้า จะมีคนอุปถัมภ์เป็นผู้หญิงร่างอ้วน ขาว
- สงสัยจะเป็นเหมย หยี่...

หมอดูบอกว่า ทุกคน มีโอกาสรวย
- สาธุๆๆๆๆๆๆๆๆ => ณ จุดๆนี้ เค้าสังเกตกันจากอะไรหว่าาา

หมอดูบอกว่า ข้าพเจ้า มีโอกาสได้รถปีนี้ !!
- กรี๊ดดดดดดด ข้อนี้อยากให้แม่นมากๆ 555+

หมอดูบอกว่า ทุกคน มีดวงไปเรียนต่อ+เดินทางไปต่างประเทศ (แต่ในรายละเอียดลงลึก แต่ละคนไม่เหมือนกันนะจ้ะ หุหุ)
- ก็งั้นมั้ง เหอๆๆๆๆ สงสัยคงไปเที่ยวด้วยกัน 555+


ฯลฯ


สรุปโดยรวม ข้าพเจ้ารู้สึกผิดหวังอย่างแรง นึกว่าจะดูมันกว่านี้ (ไม่คุ้มตังค์เล้ยย) แบบว่า เอาแค่วันเกิดไปคำนวณ (อย่างนี้คนเกิดวันเดียวกะข้าพเจ้า ก็คงมีโอกาสได้รถปีนี้เหมือนกันหมดเด้ะ) ไม่เห็นเอาเวลาตกฟาก หรือ ข้างขึ้นข้างแรมอะไรทำนองนี้ไปคำนวณเลย ลายมือก็ดูแบบพื้นฐาน หาในเน็ตเอาก็ได้สำหรับบางเรื่อง (เห้ย ตูกลายเป็นคนบ้าดวงตั้งแต่เมื่อไหร่ = =) เหอๆ แล้วดูดวง ก็ไม่ได้ดูพื้นดวงด้วย ดูแค่ปัจจุบัน กะอนาคต คร่าวๆ ไม่มันเลย เห้อออ...


แบบว่าตอนยังอยู่ในท้องแม่ โดนทำนายมาแบบ ดีเว่อๆ แต่ปัจจุบันชีวิตมันช่างอนาถเสียนี่กระไร แล้วก็ลายมือข้างขวามันแปลกๆ พิลึกกึกกือ ก็เลยอยากดูหน่อย (แต่ถ้าถามว่าเชื่อไหม ก็เชื่อส่วนที่มันดีๆ อย่างเรื่องได้รถนี่ 555+ คาดหวังสูงไปไหม)


นี่คัดมาให้ชมแบบคร่าวๆ เจ้าของบล็อกจะสื่อว่า หมอดูล้วนแต่ใช้จิตวิทยากับหลักสถิติกับคนดูดวงทั้งสิ้น ยิ่งคนที่ไปหาหมอดูแบบมีปัญหาอยู่แล้ว ยิ่งโดนเรียกตังค์เยอะเลย หึหึ...(หนึ่งในชาวแก๊งก็เกือบโดน แต่ไหวตัวทัน ฮ่าๆ)


ฉะนั้นดูขำๆ อย่าซีเรียสจ้า


(...แต่ตูซีเรียสกะเงินที่เสียไป แสรดดดดดด)

27 เมษายน 2553

กระเป๋า ความทรงจำ การลาจาก

ขึ้นหัวเรื่องซะซึ้ง พอดีว่าใกล้จะกลับไทยเต็มแก่แล้ว ก็ต้องเตรียมซื้อของฝาก จัดกระเป๋า บลาๆ แต่พอพูดถึงกระเป๋าเดินทางเนี่ย ทำให้ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องเก่าๆบางเรื่อง

กระเป๋าใบหนึ่ง...

เกริ่นก่อน...แม่ของข้าพเจ้าพื้นเพเป็นคน จ.นครศรีธรรมราช สมัยเด็กๆทุกปิดเทอมใหญ่ข้าพเจ้ากับน้องสาวก็จะไปอยู่ยาวที่บ้านของคุณยาย ดูการ์ตูนใน UBC สมัยนั้น (ที่บ้านตูไม่มี = =) ซื้อของกินร้านคุณยายข้างๆ วันดีคืนดีก็แว้บไปเล่นเกมกะน้องเพื่อนข้างบ้าน (แบบว่า...ที่บ้านแม่ไม่ยอมซื้อเกมให้เล่นเลยง่ะ T^T) พอถึงสงกรานต์ก็เล่นน้ำลัลล้า ยิ่งสมัยนั้นสิ้นเดือนเมษาแล้วมันก็ยังสาดกันอยู่เลย สนุกไหมล่ะ

ชีวิตก็เฮฮาปาจิงโกะตามประสา แต่ก็มีหนนึงต้องไปบ้านคุณยายทั้งที่ไม่ใช่ช่วงปิดเทอม...คุณป้าเสีย

จำได้ว่าจัดงานศพที่บ้าน ทั้งซอยยังกะงานวัด มีสายไหมขายด้วย เหอๆ สงสัยคุณป้าจะเป็นคนใหญ่คนโต เอิ๊กๆ

กาลเวลาผ่านไป ข้าพเจ้าโตขึ้น ได้ไปเที่ยวหลายที่มากขึ้น โอกาสกลับนครฯ ก็น้อยลง

อยู่มาวันหนึ่ง คุณยายป่วยต้องผ่านิ่วในกระเพาะปัสสาวะ (คุณยายชอบกินแกงหน่อไม้่ = =) คุณแม่ก็กลับไปเยี่ยม แล้วก็พาคุณยายขึ้นมาด้วยเลย เพราะคุณยายอายุเยอะแล้ว เริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับการพูด แล้วก็โรคหัวใจอีก พามาอยู่ใกล้ลูกหลานและใกล้มือหมอหน่อยย่อมจะดีกว่า

พร้อมกระเป๋าใบหนึ่ง...

รู้แค่ว่าเป็นกระเป๋าเดินทางขนาดย่อมของคุณป้า ข้างในคงเก็บเอกสารสำคัญ สีครีมลายสก๊อต แม่เอามาวางไว้ข้างฝาห้อง ติดกับที่นอนของข้าพเจ้า ซึ่งอยู่ข้างเตียงของพ่อกับแม่ ข้าพเจ้าก็นอนหลับอยู่ข้างกระเป๋าใบนั้น บางทีถึงกับเอาหน้าไปแนบชิดเลยทีเดียว แต่ก็ไม่ได้นอนข้างทุกวันนะ สลับกับน้องไปนอนกับคุณยายอีกห้องเป็นประจำ

จนกระทั่งวันหนึ่ง คุณยายป่วยหนัก ต้องเข้าโรงพยาบาลร่วม 20 วัน แม้คืนที่แม่โทรมาบอกที่บ้านว่าคุณยายเสียแล้ว ข้าพเจ้าก็ยังคงนอนข้างกระเป๋าใบนั้น

จวบจนกระทั่งงานศพจบลง จนได้ฤกษ์ลอยอังคาร ครอบครัวและญาติสนิทคนอื่นได้ลงเรือไปยังกลางทะเล แม่ได้นำอัฐิของคุณยายใส่ในห่อผ้าขาวพร้อมบรรดากลีบดอกไม้นานาชนิดเตรียมลอย

แล้วกระเป๋าใบนั้น...มาอยู่บนเรือทำไม ???

คุณแม่เปิดกระเป๋าออกมา ข้างในเป็นห่อผ้าสองห่อ ห่อแรกเป็นอัฐิของคุณป้าที่เสียไปกว่าสิบปีแล้ว ส่วนอีกห่อเป็นอัฐิรวมของตาและทวด(พ่อของตา) ที่อัฐิดันมารวมกันคงเพราะจัดพิีธีศพพร้อมกัน

คุณแม่คงตั้งใจจะเอามาลอยอังคารทีเดียวตั้งแต่แรกสินะ นะ นะ ...

ปล่อยให้ลูกสาวนอนเฝ้าอัฐิบรรพบุรุษมาตั้งสองปี !!!