แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ภูเก็ต แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ภูเก็ต แสดงบทความทั้งหมด

27 กุมภาพันธ์ 2559

Hello from the other side

บล็อกร้างไปเกือบ 3 ปี

น่าจะเขียนอะไรบ้างนะ เป็นคนชอบเขียนไม่ใช่หรอ?


แต่ก็นะ ถึงจะชอบเขียนแต่ก็มีบางเรื่องที่ลำบากใจอยู่เหมือนกันถ้าจะเล่าสู่สาธารณะ ทั้งที่ความจริงมันก็ไม่ได้มีอะไรมากมายหรอก เราผ่านมาแล้ว จะใช้คำว่าหลุดพ้นก็ได้ 555 แต่ก็ยังไม่อยากเขียนลงในนี้เท่าไหร่แฮะ


ตั้งแต่ปี 58 ที่ผ่านมาเราก็พยายามเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่าง เริ่มต้นง่ายๆด้วยห้องนอนของเราเอง ซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าห้องนอนซะที ซึ่งได้แก่

  • ตู้เสื้อผ้าใหม่ซึ่งอันใหญ่มากตามคำยุของพ่อแม่ พ่อแม่บอกว่าเดี๋ยวเสื้อผ้ามันจะงอกขึ้น ทั้งที่ซื้อเสื้อเฉลี่ยปีละไม่เกิน 3 ตัวมั้ง ถ้าจะงอกก็เพราะแม่กะน้าชอบบริจาคให้นี่แหละ ได้จาก SB Fureniture ตรงคริสตัลราชพฤกษ์ ตู้ราคาหมื่นหก ผ่อนไม่ได้ด้วย ราคาโปรแล้ว T_T แต่ใช้แล้วดูหรูไฮ
  • ชั้นวางของรกๆในห้อง ซื้อไม้ติดผนังอันเบอเร่อจากอิเกีย แต่ดันซื้อฉากมาผิดแบบ คือพ่อบอกว่ามันผิดเพราะมันทำให้ไม้ไม่แนบติดกับผนัง แต่เราว่ามันถูกแล้วนะ เถียงไปเถียงมายอมแพ้ ฮือออ รอนานมากกว่าพ่อจะว่างมาติดผนังให้ สรุปเสียเงินฟรีไปกับฉากไม้ 6 อัน TwT ยังดีอิเกียซื้อเกินหมื่นห้าผ่อนได้
  • โต๊ะทำงาน จากอิเกีย ราคาไม่แพง แต่เป็นรอยง่ายไปหน่อย
  • ตู้หนังสือ อันนี้ตั้งอยู่หน้าห้องนอน จากอิเกียเจ้าเดิม เป็นสิ่งที่อยากได้มานานประหนึ่งความฝัน ไม่ต้องวางให้ฝุ่นจับอยู่ข้างบันไดอีกต่อไป แต่ประตูปิดไม่สนิทง่ะ ต้องเช็ดฝุ่นบ้างอยู่ดี


แล้วยังไงละ มีเฟอร์ก็เท่านั้น ห้องก็รกอยู่ดีปะ????

ก็เลยเริ่มพยายามจัดระเบียบห้อง ได้หนังสือคุณคมมารินำทาง แต่ก็ไม่ได้เดินตามเป๊ะๆ เบี้ยวบ้างไรบ้าง เริ่มจากตู้เสื้อผ้าก่อนเลย แบ่งโซนเสื้อเที่ยวเล่น ชุดอยู่บ้าน ชุดทำงาน แยกฝั่งกางเกงกระโปรง คัดบรรดาเสื้อฟรี เสื้อภาค เสื้อที่อยากเก็บไว้เป็นที่ระทึกลงกล่อง พอคัดไปหมดแล้วเหลือเสื้อนิดเดียวเอง ไม่น่าละรูปถ่ายถึงมีแต่เสื้อเป็ดเดซี่ดักตลอดๆ = =

ส่วนที่เหลือหรอ ยังรกอยู่เลอ เรารู้สึกว่าห้องนอนนี่มันสะท้อนสภาพสมองจริงๆ อยากทำนู่น อยากจัดนี่ แล้วก็ไม่ทำ ไม่กล้า กลัวค้างคา กลัวไม่เสร็จ ที่สำคัญ ขี้เกียจ 5555

เปลี่ยนแปลงอีกอย่าง คือตัดสินใจออกจากงาน ตอนแรกตั้งใจจะลาออกมาสอบ Single License ให้แม่ แต่ว่าสุดท้ายก็ไม่ได้สอบไง คือคิดๆดูแล้วเราถือ License แต่เราไม่ได้ใช้งานมันแน่ๆ มันไม่ค่อยโอเคอะ คือเก็ตปะ แล้วพักหลังๆก็รู้สึกว่าตัวเองคงไปสายการเงินไรพวกนี้ไม่น่าจะรอดอะ เศรษฐศาสตร์พอได้นะ แต่การเงินบัญชีไรงี้หัวไม่ไปจริงๆ ก็เลยลาออกแล้วรับข้อเสนอทำ part time แล้วก็ยาววววมา 5 เดือนแล้วแจ้


ต่อไปค่ะ เที่ยวค่ะ เที่ยวเยอะมาก แม่เอ๊ยยย นี่เฉพาะปี 58 นะ ไม่มีตังค์เก็บเหลือเล้ย เล่าคร่าวๆละกัน หลายๆทริปนี่ไปแล้วยังไม่ได้เอารูปลงด้วยซ้ำ ดองรูปดองรีวิว รู้สึกผิดมาก


  1. ทริปเชียงใหม่ 3 วัน 2 คืน กะพี่เก๋และน้องพริม เน้นขึ้นเขาพักผ่อน ตระเวณกินตามร้านที่น่าสนใจ มีสุ่มบ้าง อร่อยบ้าง พลาดบ้าง ดอกไม้งดงาม แมวดอยน่ารัก
  2. ญี่ปุ่น-โตเกียว เป็นทริปส้มหล่นได้ตั๋วเครื่องบินฟรี (แม้ว่าจะตกเครื่องขากลับก็ตาม 555555555) เป็นทริปที่วางแผนการเที่ยวได้บ้าระห่ำมาก ได้แต่บอกตัวเองว่าคราวหลังจะไม่เดินทางชิบหายแบบนี้อีกแล้ว แต่ถามว่าหนุกไหม หนุก ได้เห็นฟูจิเต็มๆตา ได้เจอภูมิ นา ปัน ได้เจอน้าเหมียวและแฟนน้าเหมียวขับรถพาเที่ยว แต่เรื่องกินยังพลาดเยอะอยู่ น่าเสียดาย ทริปนี้ไปกะกิ๊บเพื่อนที่ทำงานฮะ ปกติไม่เคยนัดเจอกันนอกเวลางานเลยด้วยซ้ำแต่เป็นเพื่อนร่วมทริปที่ดีงาม เสียอย่างเดียวไม่กินเนื้อ
  3. มาเลเซีย ไปช่วงสงกรานต์กับแก๊งโคมินาเป้สุดเลิฟ อันนี้จองตั๋วเครื่องบินข้ามปีเลยได้ราคาดี เราเที่ยวกัวลาลัมเปอร์และคาเมรอนไฮแลนด์หนีอากาศร้อนและการสาดน้ำ อากาศต่ำกว่า 20 องศาใกล้ๆเมืองไทยหาไม่ได้ง่ายๆ ดีมากก ที่พักบนเขาเริ่ดมากกก (แต่ที่พักในกัวลาฯได้ตามสภาพเพราะจองราคาถูกมากกกกเช่นกัน) อาหารอร่อยแทบทุกมื้อ ยังคิดถึงเต้าฮวยถ้วยนั้นอยู่เลย กาแฟโอลด์ทาวคอฟฟี่ก็อร่อย ที่สำคัญค่าครองชีพไม่แพงอะ พอๆกะบ้านเรา นึกซะว่าไปต่างจังหวัด
  4. หัวหิน ถิ่นมีหอย ไปกะแก๊งเดิมเพราะคุณหมอคมร่างกายต้องการทะเล โชคดีอีกแล้วได้ห้องพักฟรีคืนนึงที่ไอบิส อันนี้ก็เที่ยวตามสเตปหัวหิน ทริปนี้แค่คืนเดียวอาจจะทัวร์กินไม่ทั่ว แต่ก็ได้มาชาร์จพลังกะผองเพื่อนชิวๆ
  5. ภูเก็ต เจ็ดย่านน้ำ จองตั๋วได้ราคารถทัวร์มา ไปกับชาวแก๊ง CHO ผู้เห็นแก่กิน คืนแรกพักในตัวเมือง ติดฝนจนได้ แต่ว่าก็ได้ลองกินอะไรเยอะอยู่นะ แต่พอเข้าป่าตองนอนอมารี เจอค่ารถเข้าเมืองเข้าไป โอเค กินแม่งในโรงแรมนี่ละข่ะ 55555 สรุปคือใช้บริการมื้อเช้าอมารีคุ้มโคตร เป็น brucnh ไปเลย แต่ถามว่าสนุกไหม สนุกนะ โรงแรมเดียวจบ กิน เล่นน้ำ นั่งดูทีวีเล่นเกมเล่นไพ่เม้ามอย แต่ภูเก็ตงวดหน้าคงต้องจองโรงแรมถูกกว่านี้ เผื่อค่ารถเอาไปกินที่อื่นบ้าง
  6. ปิดไฟล่องแพเขื่อนเขาแหลม กะ CPE23 มีผู้นำทริปเราไม่ต้องคิดเยอะ เที่ยวตามเค้าไป ไปกาญจน์ครั้งสุดท้ายตอน ป.6 ได้มั้ง ได้กลับมาเที่ยวอีกก็ดีใจ กับข้าวบนแพเยอะแยะมาก แล้วก็นอนกันดึกมากตามสเตป เราปวดหัวหนีไปงีบก่อนกลับมาเล่นสามก๊กจนสาวๆนอนกันหมดล่ะ ถถถถถ แล้วก็ได้ไปรถไฟสายมรณะด้วย น่าเสียดายที่น้องหมีกะจอยไม่ไปด้วย แง้
  7. ญี่ปุ่น-โตเกียว-ฮอกไกโด เป็นทริปที่วางแผนว่าจะไปจริงๆ (ฮ่าา) ทริปนี้ลุยกะพี่เก๋ จริงๆตั้งใจจะบินตรงซัปโปโรแต่แอร์เอเชียโดน ICAO เล่นจนต้องปิดรูทไป TwT เลยขอเปลี่ยนตั๋วไปลงนาริตะแทน ทำให้ต้องเปลี่ยนแผนการเที่ยวเยอะมาก แล้วก็เสียเงินค่าเดินทางภายในประเทศเพิ่มอีกเยอะเลยเพราะขากลับยอมนั่งเครื่องจากซัปโปโรมานาริตะเพราะไม่งั้นจะเสียเวลาเที่ยวเยอะมากและสังขารจะยิ่งพังหนักมาก ทริปนี้เป็นทริปที่วางแผนทั้งปี ผลลัพธ์ออกมาน่าประทับใจมากแต่เสือกไม่ยอมเขียนรีวิวซะทีจนจะลืมหมดทุกอย่างแล้ว มีเฟลเล็กๆน้อยๆเช่นสภาพอากาศกับรอบรถไฮเปอเดียไม่ตรงกะของจริง แล้วก็พี่เก๋ไม่กินเนื้อ วาสนาดีจริงๆเลยเรา 5555555
  8. หัวหิน (อีกแล้วเรอะ!!!) ทริปนี้เพราะว่าน้าสาวกะน้าเคนมาจากเมกา จองบ้านพักหรูไฮไว้ เราก็แค่เกาะเค้าไปอีกแล้ว เย่ แต่กินอาหารนอกบ้านน้อยมาก นอกจากซีฟู้ดไรเงี้ย เน้นทำกินกันเองซะส่วนใหญ่ สำหรับเราการกินคือการเที่ยว พอกินข้าวฝีมือที่บ้านเลยรู้สึกว่าเหมือนอยู่บ้านเลย 5555

สรุปปี 59 นี่กระผมได้ไประยอง หาดแม่รำพึง กับขอนแก่น-อุดร-กาฬสินธุ์ มาแล้ว แต่เป็นทริปสั้นๆ ไปกับญาติๆ เท่านั้น เพราะเราตั้งใจว่าจะไม่เที่ยวเองไปอีกนานเลย หมดตรู๊ด


ว่าแต่ชีวิตต่อจากนี้จะเป็นไงน้อ...



ปล. รู้สึกอยากย้ายไป wordpress จัดระบบบล็อกของตัวเองใหม่จัง
ปล2. ณ ตอนที่เริ่มจิ้ม เป็นวันที่ 26 กุมภา ซึ่งครบรอบ 9 ปีที่คุณยายจากไป จิ้มๆไปนี่คืออยากเล่าให้ยายฟังจัง หนูเรียนจบแล้วนะ หนูได้เที่ยวเยอะมากๆเลย แล้วหนูก็กำลังจะกินแกลบแล้วค่ะยาย

5 มีนาคม 2555

Cape Panwa @ Phuket

เนื่องจากได้ย้ายการรีวิวอาหารไปไว้ในบล็อก กินมังฯ ฉะนั้นหนนี้จะไม่ได้รีวิวอาหาร

แต่เรามารีวิวโรงแรมแทน ^^

โรงแรมเคปพันวา อยู่ที่แหลมพันวา ติดทะเล แต่ต้องขึ้นเนินมาสูงชันไม่ใช่เล่น โชคดีที่มีรถคอยบริการรับส่งฟรี



จากสนามบินภูเก็ต มาถึงโรงแรมแล้ว เย่ๆ ที่นี่มีสปาอยู่ทางด้านหน้าของโรงแรมด้วย แต่ไม่ได้ใช้บริการ


อีกฝั่ง ถนนสวยๆก่อนมาถึงโรงแรม

ขออนุญาตลงรูปตามลำดับเหตุการณ์ละกันนะ

มื้อเช้า




ไลน์บุฟเฟต์อาหารเช้า รวมอยู่ในค่าโรงแรมเรียบร้อย อาหารหลากหลายรสชาติมาตรฐาน เสียดายว่าขนมปังมันตัดกำลังก็เลยไม่ได้แตะซักชิ้น แล้วก็ถ่ายรูปมาน้อยมากเนื่องจากคนพลุกพล่าน ต้องเกรงใจแขกคนอื่นนิดนึง

เนื่องจากโรงแรมมันเป็นเนิน จะลงไปชายหาดก็ลำบาก จึงมีบริการรถรางรับ - ส่งแขกในโรงแรมลงไปชายหาด ลงไปเจอแต่ฝรั่งอาบแดดทั้งนั้น (เป็นแขกคนไทยกลุ่มเดียว TwT)








โถงไว้กินข้าวเช้า ถ้ามื้อเย็นบางวันอาจจะมีแบบ special เช่น ทุกวันศุกร์มี steak buffet ย่างกันสดๆตรงนั้น น่ากินมากกก (แต่ลืมถ่ายรูป)


สระว่ายน้ำข้างๆที่ทานเข้า ไม่ได้ลงว่าย


มุมอื่นๆ


ได้ห้อง family suit คู่กัน ห้องเล็กสำหรับเด็ก ห้องใหญ่สำหรับพ่อแม่ (แน่นอนว่าได้นอนห้องเด็ก)


วิวจากห้องนอนตัวเอง


ในห้องนอน ถ่ายตอนสภาพเละเทะ 5555 ห้องน้ำที่นี่เซ็กซี่มาก มีม่านรูดขึ้นลงสามารถมองทะลุห้องน้ำกับห้องนอนได้ (ไม่กล้าเอารูปห้องน้ำลง เพราะมีน้องติดมาด้วย)

ถ่ายรูปไว้น้อย เพราะในทริปมีกล้องหลายตัวมาก หลายรูปหลงอยู่ในหลายกล้องจนงง นี่คือรูปจากโรงแรม สามารถหาใน google เอาก็ได้ รูปของจริง ไม่ดัดแปลงแน่นอนจ้า


พระเทพฯเคยเสด็จมาที่นี่ก่อนเราจะเกิดซะอีก


ขออภัยที่รูปน้อยเกินไป เพราะไม่ได้ตั้งใจจะรีวิวเลย มีเพื่อนรีเควสมาก็เลยลองทำดู

สรุปว่า บริการทุกระดับประทับใจ เป็นกันเอง แม้ว่าจะเป็นแขกคนไทยก็ไม่มีเลือกปฏิบัติ ถามได้ตอบได้ แนะนำร้านอาหารนอกโรงแรมแบบไม่มีกั๊ก เวลากินข้าวเช้าก็คอยมาถามไถ่ อยากดื่มช็อกโกแลตก็เอาช็อกโกแลตร้อนเป็นเหยือกมาเสิร์ฟให้เลยทั้งที่ไม่มีบนไลน์อาหาร ปลื้มๆ

แต่ข้อเสียอาจจะเป็นทำเลที่อยู่บนเนินสูงเลย ทำให้ชายหาดบางส่วนมีต้นไม้อยู่เยอะ ใบไม้ร่วงมาเต็ม หมดสวยเลย แต่ส่วนที่สวยๆก็มีเยอะนะ ดังรูปที่ถ่ายให้ดู แล้วเรื่องอินเตอร์เน็ต wifi ก็ฟรีแค่เฉพาะส่วน public หง่า ถ้าอยากเล่นที่ห้องต้องเสียบสายแลนแล้วจ่ายวันละ 500 บาท Orz คิดถึงกรณีที่ลูกค้าโรงแรมพกมาแค่ smartphone หรือ tablet (อย่างเราพกน้อง HTC Desire ไป) ต้องมาต่อ edge ที่ห้องพักเวลาอยากเล่นตอนกลางคืน มันน่าช้ำใจยิ่งนัก

แต่ถ้าคนที่ตั้งใจมาพักผ่อนอย่างแท้จริง คงไม่คิดอะไรมากหรอกเนอะ

ขออธิบายเรื่องห้องพักอีกนิดนึง ในห้องพักฝั่งผู้ใหญ่มีอ่างจากุสซี่ตรงระเบียง ได้ไปลองแช่น้ำชมวิวด้วย  เกิดมาไม่เคยทำ ตื่นเต้นๆ 555 โซนรับแขก บาร์เครื่องดื่มยาวๆ มีห้องแต่งตัว (walk-in-closet) แบบเล็กๆให้ น่าแปลกใจที่หารูปตัวอย่างห้องที่ดูดีเท่าของจริงไม่ได้ คือไม่ได้ถ่ายมาทุกมุมต้องขออภัยท่านผู้อ่านด้วยนะขอรับ

เว็บไซต์: http://www.capepanwa.com/

ไปสืบราคากันเองละกันนะ ได้พัก 3 คืน ราคาของกินเรทฝรั่งหมด คือถ้าไม่มีฝรั่งไปด้วย คงไม่มีโอกาสได้พักที่หรูหราเยี่ยงนี้หรอก 555 ขอบคุณน้าเขยฝรั่งมากๆที่ชวนหนูโดดเรียนไปเที่ยวภูเก็ตค่ะ