เมื่อวานนี้พี่ต้องบอกว่าให้เข้างาน 9:30 เลทได้ไม่เกิน 10 โมง ห้ามเข้าเร็วกว่านั้น เพราะห้องจะยังไม่เปิด
5555555 (ถามจริงๆ มีใครชิวเท่าเราอีกบ้างเนี่ย???)
ฉะนั้นวันนี้ก็เลยออกจากหอเร็วกว่าเดิมนิดหน่อย แว้บซื้อหมูปิ้งหน้าหอแล้วบึ่งแมงกะไซด์เหมือนเดิม เอาไปกินในออฟฟิศเลย
พอไปถึงก็เจอพี่ลี่กับน้องออยอยู่ก่อนแล้ว (ไปถึงประมาณ 9:40) รู้สึกผิดบาป แต่ก็ยังนั่งแทะหมูปิ้งอยู่ดีนั่นแหละ แล้วก็อ่าน HTML + CSS ต่อจากเว็บ w3school อ่านไปเรื่อยๆจนพี่ต้องเข้ามาทักว่าเป็นไงมั่ง ติดตรงไหนรึเปล่า ก็เลยบอกไปตามตรงว่านึกไม่ออก อ่านไปเดี๋ยวก็ลืม 5555 พี่เค้าก็ Assign งานมาให้ลองทำเล่นก่อนเป็นวาง layout โดยใช้ div และวาดภาพแบบที่ต้องการมาให้ โดยให้ใช้ editor โง่ๆ ไม่ใช่ Dreamweaver บอกให้เราฝึกจะได้คุ้นเคย
นั่งทำไปติดบั๊กไปงงไป ที่งงเพราะดูตัวอย่างมันออกมาได้ แต่ทำจริงทำไมมันเพี้ยนจัง งงจนถึงมื้อเที่ยง(ตอนบ่ายโมง)ก็เลยหยุดงานไปหม่ำข้าว ระหว่างเดินไปบาร์ใหม่กว่านี่แดดร้อนมากจนหน้าชาอะ สาวๆในออฟฟิศเตรียมซื้อข้าวไว้ก่อนเลย เพราะทนแดดร้อนไม่ไหว แต่เราไม่อยากกินข้าวกล่องเซเว่นแล้วอะ คราวหน้าคงต้องพกร่มจริงๆ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง 5555
กลับมาแก้บั๊กต่อ หนนี้ได้ที่ปรึกษาชั้นเลิศผ่าน GTalk เป็นหนุ่มโรงงานจากอยุธยาที่ไม่มีอะไรทำ 5555 ซึ่งแนะนำให้ใช้ FireBug ซึ่งเป็น Add-on ของ Mozilla Firefox เอาไว้ลองเทสต์ HTML+CSS กันแบบสดๆใน Browser เลย ซึ่งเวิร์กมากตรงที่แค่วาง cursor ลงบนโค้ดบรรทัดไหนก็จะแรเงาให้เห็นเลยว่ามันแสดงผลตรงส่วนไหน ชัดเจนดี แก้บั๊กได้ราบรื่น แต่กว่าจะเสร็จตั้งบ่าย 3 = =" กากจริง
โชว์ผลงานง่อนแง่นให้พี่ต้องดู แก้ไขอีกนิดหน่อยก็เรียบร้อย พี่เค้าก็เลยให้ลองไปนั่งแกะโค้ดเว็บไซต์ ensogo ซึ่งขอบอกว่ายากและปวดกระดองตับมาก เพราะเว็บเค้ารายละเอียดและลูกเล่นเยอะ FireBug หรือฟังก์ชั่นใน Chrome ก็ช่วยเหลือสมองน้อยๆของเราไม่ได้ ส่วนอีกเว็บก็คือ 960 grid เป็นเว็บที่ช่วยเรื่องการจัดวาง layout ซึ่งลองคลิกเข้าไปแกะโค้ดตัวอย่างในเว็บนั้นพบว่าสวยงาม เข้าใจง่าย คิดว่าคงได้เอาไปใช้ต่อในอนาคตแหงมๆ
หลังจากแกะโค้ดเสร็จ ก็เลยหันกลับไปอ่าน CSS ต่อเอาให้คุ้นว่าอะไรอยู่ตรงไหน จะได้กลับมาเปิดถูกเวลางง ระหว่างนี้ก็เริ่มเหลวไหลหนักข้อขึ้น ฟังเพลงไปด้วย tweet ด้วย บลาๆ ตอนแรกคาดว่าจะเลิกงานหกโมงครึ่ง แต่พอแว้บไปเข้าห้องน้ำกลับมา พี่ลี่บอกว่า ให้เราเลิกงานห้าโมงครึ่งนะ (ตอนนั้นหกโมงแล้ว) เราก็งงเส่ะ เพราะถ้าเลิกห้าโมงครึ่ง เราก็ได้ฝึกแค่ 7 ชม.เอง ก็เลยบอกพี่เค้าไปว่าไม่นับพักเที่ยงนะ ต้องหกโมงครึ่งเส่ะ พี่แกก็ประมาณว่า บริษัทเราพักเที่ยง 10 นาทีเองน้อง (อารมณ์ประมาณว่า หิวเมื่อไหร่ก็ไปแดก 555) พี่ต้องก็เลยบอกว่า อีก 1 ชม. ก็ไปฝึกที่บ้านเอาละกัน เพราะห้าโมงครึ่งพี่ๆก็เริ่มกลับบ้านกันแล้ว ไม่อยากให้น้องอยู่ดึก
ตกลงคือลงเวลา 8 ชม. ฝึกจริงๆ 7 ชม. แถมเริ่มงานสายโด่ง
สุขจริงอะไรจริง :D
19 เมษายน 2555
18 เมษายน 2555
Internship, DAY 1
เมื่อคืนนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายทั้งคืน ไม่รู้เป็นบ้าอะไร
ตั้งนาฬิกาปลุก 8 โมง กว่าจะแซะออกจากที่นอนได้ก็ปาเข้าไป 9 โมง
เมื่อวาน เวลาเที่ยง
Nyan Nyan Nyan Nyan ~~~ (ริงโทนมือถือ)
พี่ที่ฝึกงาน: น้องสะดวกเข้ามาฝึกงานวันศุกร์ไหมครับ
ข้าพเจ้า: (วันศุกร์ที่ 20 หนิ มหา'ลัยบอกให้ฝึก 18 ไม่ไปตามนั้นมีหวังชิบลอส) แต่กำหนดมหาลัยบอกให้ฝึกพรุ่งนี้นี่คะ
พี่ที่ฝึกงาน: งั้นน้องมาวันพรุ่งนี้เลยละกันครับ
ข้าพเจ้า:กี่โมงคะ?
พี่ที่ฝึกงาน: เอาเป็น 10 โมงละกัน
ข้าพเจ้า: (นี่ตูไม่ได้ฝันไปใช่มั๊ย????)
ฝึกงานสิบโมง อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ถามใครก็ไม่เห็นมีใครชิวเท่าเรา เลือกที่ฝึกงานด้วยความขี้เกียจตื่นล้วนๆ (เลือกด้วยตรรกะแบบนี้เลยไม่มีใครมาฝึกเป็นเพื่อนเลย Orz) แถมยังได้เข้างานตอนสิบโมงอีก อุแม่เจ้าาาาา
เดินออกจากหอตอนประมาณ 9:38 AM แวะซื้อโยเกิร์ตที่ปั๊ม เดินเข้า ม.จับแมงกะไซด์ซิ่งไปแถวๆ บาร์ใหม่กว่า ผ่านตึก อก. แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าไปอีกหน่อยก็เจออาคารวิจัยและพัฒนา จ่ายเงิน 15 บาทบึ่งขึ้นลิฟต์มาถึงชั้น 5 โชคดียังไม่ 10 โมง TwT
ตอนแรกยังงงๆว่าออฟฟิศมันห้องไหนกันแน่ เห็นมีหลายห้องเหลือเกิน พลันสายตาเหลือบไปเห็นป้ายชื่อบริษัท Find Out Solution ตัวเท่ามดติดอยู่บนประตูกระจก เอาวะ ห้องนี้แหละ พอจะดึงประตูเปิด ดันดึงไม่ออกอีกแหนะ แง่มม
พี่ผู้หญิงในห้องคงสมเพชเวทนา เลยเดินออกมาเลื่อนประตูให้ เขิลเลยตู ดึงตั้งนาน 5555
เข้าไปทำความรู้จักพี่ลี่ที่เปิดประตูให้ น้องออยปี 2 (ไม่ใช่เด็กฝึกงาน มาช่วยงาน แต่ดูมีงานทำมากกว่าเด็กฝึกงานแบบเรา 555) และพี่ต้องซึ่งเป็นผู้ชายคนเดียวในขณะนั้น
พี่ต้องพาไปสำรวจชั้น 5 ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง เช่น สำนักวางแผนพัฒนาธุรกิจอะไรซักอย่าง จำชื่อไม่ได้ 555 แต่มันน่าสนใจตรงที่หากเราอยากจะ start up อะไรซักอย่าง เราก็เขียนแผนธุรกิจไปให้ที่นี่ช่วยดูช่วยปรับปรุง ก่อนจะขอเช่าห้องในตึกเค้า แสดงว่าการเช่าตึกที่นี่ได้ ไม่ใช่ธรรมดาเลยนะเนี่ย
จากนั้นก็พาไปดูสำนักอะไรซักอย่าง (จำชื่อไม่ได้อีกแระ) เป็นที่ที่อาจารย์ทั้งหลายจะมาจดสูติบัตรกัน ทรัพย์สินทางปัญญาว่างั้นเถอะ แล้วก็พาไปดูบริษัทของรุ่นพี่ในตำนาน จากที่เคยได้ยินชื่อ ก็ได้เจอตัวจริงกันล่ะคราวนี้
บริษัทชื่อ Mind Innovation ได้เช่า 2 ห้องเลย ห้องนึงเป็นสำนักงาน อีกห้องนึงเอาไว้ประกอบหุ่น 5555 งานของพี่ๆเค้าน่าสนใจมากๆ คือทำอาวุธให้ทหารเอาไว้ซ้อมรบ จากที่ใช้กระสุนจริงก็เปลี่ยนเป็นสัญญาณไวร์เลสแทน แล้วก็มีตู้หยอดตังค์แล้วรหัสเข้า wifi ก็จะออกมาให้เอาไปใช้กันได้ ตัวนึงเป็นแสน เห็นในห้องนั้นก็หลายสิบตัวแล้วนะ
แต่นั่นไม่ใช่ที่ฝึกงานของเรา กลับมาดีกว่า
Facility นี่น่าสนใจคือ ไมโครเวฟ และ ตู้เย็น แค่สองสิ่งนี้ก็กันตายได้แล้ว TwT นอกจากนี้ยังมีตู้กดน้ำในห้อง และมีห้องสัมนาข้างๆครัวเอาไว้นั่งเล่นด้วย (แต่คาดว่าคงไม่ได้เข้าไปใช้)
จากนั้นก็กลับเข้ามาในห้อง พี่เค้าก็เริ่มซักประวัติว่าเคยทำอะไรมามั่ง พอพี่เค้ารู้ว่าเราไม่เคยมีโปรเจ็กเป็นชิ้นเป็นอันก็จัดการ assume ว่าหนูเป็นแก้วอันแสนว่างเปล่า แล้วก็เริ่มสอนงานทันที
พี่ต้องวาดแผนภาพขึ้นมาให้เห็นว่าบริษัทนึงต้องการคนประเภทไหนบ้าง พอดีกับที่กำลังอ่านบทความนี้ก็เลยทำความเข้าใจไม่ยาก แต่ติด stunt ตอบคำถามพี่เค้าไม่ได้เยอะอยู่เหมือนกัน เง้อออ แล้วพี่ต้องก็พาสำรวจ Data Center ของ Google อธิบายให้ฟังว่าเพราะ Google มันเป็นเจ้าแรกและใหญ่มวากเลยต้องออกแบบระบบเอง พี่ก็เปิดบทสัมภาษณ์ของคุณ peerapong ซึ่งก็เคยได้ยินข่าวคราวบ้างแต่ไม่ได้เจาะลึกเท่าไหร่ ประมาณว่าพี่เค้าเปิดให้เราดูเป็นแรงบันดาลใจ
จากนั้นก็ถึงเวลาสำคัญ พี่เค้าให้เลือกว่าจะเขียนเว็บ หรือเขียน win app สำหรับ WP 8 ประมาณว่า ถ้าเขียนเว็บ พี่เค้าสอนได้ แต่ถ้า win app เราต้องไปด้วยกัน o_O จริงๆสนใจ win app มาก แต่เหตุผลที่เลือกที่นี่แต่แรกก็เพราะอยากเขียนเว็บเก่งๆ (นอกเหนือไปจากมันอยู่ใกล้มากๆอะนะ) ก็เลยขอทำเว็บก่อน ถ้าเวลาเหลือค่อยว่ากัน 5555
ว่าแต่...มันจะเหลือหรอฟะ???
จากนั้นพี่เค้าก็ให้เราไปศึกษา HTML ไปก่อน ยังไม่ได้ให้งานมาเลย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพี่เลี้ยงตัวจริงไม่ได้เข้ามาวันนี้ หรือเป็นเพราะว่าเรากากกันแน่ TwT (สงสัยจะอย่างหลัง) ให้เวลาศึกษา 2 วันน่าจะยังไม่รวมกับ CSS อีก สรุปว่าทั้งบ่ายก็หมดไปกับ HTML นั่นแหละ จะ knock แหล่ มิ knock แหล่ เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับเลย อาศัยหูฟังที่รักฟังเพลงแก้ง่วง
มื้อเที่ยง: บาร์ใหม่กว่าน่ะสิ ถามได้ เดินออกไปกลายเป็นผัดเผ็ดแดดเดียวเลยง่ะ
ตอนบ่าย พี่บ่วงเจ้าของบริษัทที่ได้ไปเยี่ยมชมแล้วข้างต้นก็มาลัลล้าในห้อง ทุกคนเตือนข้าพเจ้าว่าให้ระวังพี่คนนี้เอาไว้ คือพี่เค้าฮาและเกรียนแตกมาก แต่ถึงกระนั้นก็ให้คำแนะนำที่ดีมากๆ เช่น ถามเกรด เกรดเราอย่างน้อยเลยไม่อยากพูด แต่พี่เค้าจบ 7 ปี เกรดเฉลี่ย 1.996 เลยโดนปัดเป็น 2.00 รับปริญญาได้ พี่เค้าบอกว่าเกรดไม่สำคัญหรอก หาตัวเองให้เจอ จะได้ทำงานในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ซังกะตายไปวันๆ
สรุปๆ ก็ประมาณนั้นแหละ :D
ปล. โอ๊ยยย สำคัญมาก ลืมได้ไงเนี่ย
1. พี่ยอมเปลี่ยนจากฝึกงานวันละ 7 ชม. เป็น 8 ชม. เราจะได้ไม่ต้องขาดเรียนอาทิตย์แรก ในทางปฏิบัติออฟฟิศปิดตั้ง 2 ทุ่ม อยู่ทำ OT ยังได้เลย
2. บริษัทนี้มีอาชีพเสริมคือขายสมุนไพรความงามและเลือดจระเข้แคปซูล สนใจติดต่อได้นะ
555555555555555
ตั้งนาฬิกาปลุก 8 โมง กว่าจะแซะออกจากที่นอนได้ก็ปาเข้าไป 9 โมง
เมื่อวาน เวลาเที่ยง
Nyan Nyan Nyan Nyan ~~~ (ริงโทนมือถือ)
ข้าพเจ้า: (วันศุกร์ที่ 20 หนิ มหา'ลัยบอกให้ฝึก 18 ไม่ไปตามนั้นมีหวังชิบลอส) แต่กำหนดมหาลัยบอกให้ฝึกพรุ่งนี้นี่คะ
พี่ที่ฝึกงาน: งั้นน้องมาวันพรุ่งนี้เลยละกันครับ
ข้าพเจ้า:กี่โมงคะ?
พี่ที่ฝึกงาน: เอาเป็น 10 โมงละกัน
ข้าพเจ้า: (นี่ตูไม่ได้ฝันไปใช่มั๊ย????)
ฝึกงานสิบโมง อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ถามใครก็ไม่เห็นมีใครชิวเท่าเรา เลือกที่ฝึกงานด้วยความขี้เกียจตื่นล้วนๆ (เลือกด้วยตรรกะแบบนี้เลยไม่มีใครมาฝึกเป็นเพื่อนเลย Orz) แถมยังได้เข้างานตอนสิบโมงอีก อุแม่เจ้าาาาา
เดินออกจากหอตอนประมาณ 9:38 AM แวะซื้อโยเกิร์ตที่ปั๊ม เดินเข้า ม.จับแมงกะไซด์ซิ่งไปแถวๆ บาร์ใหม่กว่า ผ่านตึก อก. แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าไปอีกหน่อยก็เจออาคารวิจัยและพัฒนา จ่ายเงิน 15 บาทบึ่งขึ้นลิฟต์มาถึงชั้น 5 โชคดียังไม่ 10 โมง TwT
ตอนแรกยังงงๆว่าออฟฟิศมันห้องไหนกันแน่ เห็นมีหลายห้องเหลือเกิน พลันสายตาเหลือบไปเห็นป้ายชื่อบริษัท Find Out Solution ตัวเท่ามดติดอยู่บนประตูกระจก เอาวะ ห้องนี้แหละ พอจะดึงประตูเปิด ดันดึงไม่ออกอีกแหนะ แง่มม
พี่ผู้หญิงในห้องคงสมเพชเวทนา เลยเดินออกมาเลื่อนประตูให้ เขิลเลยตู ดึงตั้งนาน 5555
เข้าไปทำความรู้จักพี่ลี่ที่เปิดประตูให้ น้องออยปี 2 (ไม่ใช่เด็กฝึกงาน มาช่วยงาน แต่ดูมีงานทำมากกว่าเด็กฝึกงานแบบเรา 555) และพี่ต้องซึ่งเป็นผู้ชายคนเดียวในขณะนั้น
พี่ต้องพาไปสำรวจชั้น 5 ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง เช่น สำนักวางแผนพัฒนาธุรกิจอะไรซักอย่าง จำชื่อไม่ได้ 555 แต่มันน่าสนใจตรงที่หากเราอยากจะ start up อะไรซักอย่าง เราก็เขียนแผนธุรกิจไปให้ที่นี่ช่วยดูช่วยปรับปรุง ก่อนจะขอเช่าห้องในตึกเค้า แสดงว่าการเช่าตึกที่นี่ได้ ไม่ใช่ธรรมดาเลยนะเนี่ย
จากนั้นก็พาไปดูสำนักอะไรซักอย่าง (จำชื่อไม่ได้อีกแระ) เป็นที่ที่อาจารย์ทั้งหลายจะมาจดสูติบัตรกัน ทรัพย์สินทางปัญญาว่างั้นเถอะ แล้วก็พาไปดูบริษัทของรุ่นพี่ในตำนาน จากที่เคยได้ยินชื่อ ก็ได้เจอตัวจริงกันล่ะคราวนี้
บริษัทชื่อ Mind Innovation ได้เช่า 2 ห้องเลย ห้องนึงเป็นสำนักงาน อีกห้องนึงเอาไว้ประกอบหุ่น 5555 งานของพี่ๆเค้าน่าสนใจมากๆ คือทำอาวุธให้ทหารเอาไว้ซ้อมรบ จากที่ใช้กระสุนจริงก็เปลี่ยนเป็นสัญญาณไวร์เลสแทน แล้วก็มีตู้หยอดตังค์แล้วรหัสเข้า wifi ก็จะออกมาให้เอาไปใช้กันได้ ตัวนึงเป็นแสน เห็นในห้องนั้นก็หลายสิบตัวแล้วนะ
แต่นั่นไม่ใช่ที่ฝึกงานของเรา กลับมาดีกว่า
Facility นี่น่าสนใจคือ ไมโครเวฟ และ ตู้เย็น แค่สองสิ่งนี้ก็กันตายได้แล้ว TwT นอกจากนี้ยังมีตู้กดน้ำในห้อง และมีห้องสัมนาข้างๆครัวเอาไว้นั่งเล่นด้วย (แต่คาดว่าคงไม่ได้เข้าไปใช้)
จากนั้นก็กลับเข้ามาในห้อง พี่เค้าก็เริ่มซักประวัติว่าเคยทำอะไรมามั่ง พอพี่เค้ารู้ว่าเราไม่เคยมีโปรเจ็กเป็นชิ้นเป็นอันก็จัดการ assume ว่าหนูเป็นแก้วอันแสนว่างเปล่า แล้วก็เริ่มสอนงานทันที
พี่ต้องวาดแผนภาพขึ้นมาให้เห็นว่าบริษัทนึงต้องการคนประเภทไหนบ้าง พอดีกับที่กำลังอ่านบทความนี้ก็เลยทำความเข้าใจไม่ยาก แต่ติด stunt ตอบคำถามพี่เค้าไม่ได้เยอะอยู่เหมือนกัน เง้อออ แล้วพี่ต้องก็พาสำรวจ Data Center ของ Google อธิบายให้ฟังว่าเพราะ Google มันเป็นเจ้าแรกและใหญ่มวากเลยต้องออกแบบระบบเอง พี่ก็เปิดบทสัมภาษณ์ของคุณ peerapong ซึ่งก็เคยได้ยินข่าวคราวบ้างแต่ไม่ได้เจาะลึกเท่าไหร่ ประมาณว่าพี่เค้าเปิดให้เราดูเป็นแรงบันดาลใจ
จากนั้นก็ถึงเวลาสำคัญ พี่เค้าให้เลือกว่าจะเขียนเว็บ หรือเขียน win app สำหรับ WP 8 ประมาณว่า ถ้าเขียนเว็บ พี่เค้าสอนได้ แต่ถ้า win app เราต้องไปด้วยกัน o_O จริงๆสนใจ win app มาก แต่เหตุผลที่เลือกที่นี่แต่แรกก็เพราะอยากเขียนเว็บเก่งๆ (นอกเหนือไปจากมันอยู่ใกล้มากๆอะนะ) ก็เลยขอทำเว็บก่อน ถ้าเวลาเหลือค่อยว่ากัน 5555
ว่าแต่...มันจะเหลือหรอฟะ???
จากนั้นพี่เค้าก็ให้เราไปศึกษา HTML ไปก่อน ยังไม่ได้ให้งานมาเลย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพี่เลี้ยงตัวจริงไม่ได้เข้ามาวันนี้ หรือเป็นเพราะว่าเรากากกันแน่ TwT (สงสัยจะอย่างหลัง) ให้เวลาศึกษา 2 วันน่าจะยังไม่รวมกับ CSS อีก สรุปว่าทั้งบ่ายก็หมดไปกับ HTML นั่นแหละ จะ knock แหล่ มิ knock แหล่ เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับเลย อาศัยหูฟังที่รักฟังเพลงแก้ง่วง
มื้อเที่ยง: บาร์ใหม่กว่าน่ะสิ ถามได้ เดินออกไปกลายเป็นผัดเผ็ดแดดเดียวเลยง่ะ
ตอนบ่าย พี่บ่วงเจ้าของบริษัทที่ได้ไปเยี่ยมชมแล้วข้างต้นก็มาลัลล้าในห้อง ทุกคนเตือนข้าพเจ้าว่าให้ระวังพี่คนนี้เอาไว้ คือพี่เค้าฮาและเกรียนแตกมาก แต่ถึงกระนั้นก็ให้คำแนะนำที่ดีมากๆ เช่น ถามเกรด เกรดเราอย่างน้อยเลยไม่อยากพูด แต่พี่เค้าจบ 7 ปี เกรดเฉลี่ย 1.996 เลยโดนปัดเป็น 2.00 รับปริญญาได้ พี่เค้าบอกว่าเกรดไม่สำคัญหรอก หาตัวเองให้เจอ จะได้ทำงานในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ซังกะตายไปวันๆ
สรุปๆ ก็ประมาณนั้นแหละ :D
ปล. โอ๊ยยย สำคัญมาก ลืมได้ไงเนี่ย
1. พี่ยอมเปลี่ยนจากฝึกงานวันละ 7 ชม. เป็น 8 ชม. เราจะได้ไม่ต้องขาดเรียนอาทิตย์แรก ในทางปฏิบัติออฟฟิศปิดตั้ง 2 ทุ่ม อยู่ทำ OT ยังได้เลย
2. บริษัทนี้มีอาชีพเสริมคือขายสมุนไพรความงามและเลือดจระเข้แคปซูล สนใจติดต่อได้นะ
555555555555555
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)